Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

Sierra Leone Marathon 2016

Ambassador Blog

Sierra Leone Marathon 2016

Helen Yeh

Anne is een vrijwilliger (Ambassadeur) voor Street Child en is van eind mei tot begin september, in Makeni Sierra Leone. Ze werkt aan het After School programm en voor Street Child Commercial. Iedere week schrijft ze hier over haar ervaring.

25 Mei begon mijn trip naar Sierra Leone, met een transfer van 5 uur in Casablanca waar ik een aantal andere SLM deelnemers trof. In Afrika is het altijd lastig om iets te plannen, zo ook nu, want ons vervoer naar Makeni zou 2.5 uur later dan gepland arriveren…dus om 4 uur ´s morgens gingen we maar naar het Airport hotel voor een kopje thee en een praatje met de hardlopers die ik nog niet kende. Tegen Donderdag einde morgen waren we eindelijk in Makeni en klaar voor een paar drukke dagen met project visits in Bumbuna en Tambakha. Vooral Tambakha was indrukwekkend, want het is 3.5 uur rijden via zandweggetjes en een oversteek met een veerpont (meer een vlot waarop 2 auto’s kunnen). Na een praatje met de Chief van het dorpje, was het tijd om met de kids te spelen: voetbal! Roz en ik waren door het meidenteam gevraagd mee te doen (tegen de jongens). Hoewel wij 2 niet veel hebben bijgedragen, waren een paar meiden heel goed en wonnen we: yeah, girl power! Al met al een onvergetelijke trip, want we hadden ook nog autopech, een heftige regenbui terwijl we op “het vlot” waren en we kwamen thuis met een geit (cadeautje van de tribe die we bezochten). 

Omdat we zoveel tijd in de auto hadden gezeten, wilden we zaterdag wat anders en besloten Wussum hill te beklimmen. Vanaf te top zagen we heel Makeni, wat ver weg leek maar de geluiden van de stad (spelende kinderen, toeterende brommers, etc) hoorden we nog steeds heel goed. Terug afdalen was een uitdaging, maar nadat we dwars door behoorlijk wat struiken gingen, stonden we weer veilig beneden.

En toen was het Zondag, race day! Om 3.30 wakker worden deed even zeer, maar na een snel ontbijtje was ik wakker en werden we naar het start & finish punt gebracht: het Wussum stadium. Hier trof ik mijn hardloopmaatjes Josh & Bart, met wie ik die dag 1 missie had: als laatste finishen (ook wel “sweeping” genoemd)! Terwijl iedereen druk was met stretchen en een goede plek vooraan te vinden, wachtten we rustig achteraan voor het startsein. Toen die afging spreidde de groep hardlopers zicht snel uit. Hoewel het nog steeds donker was, waren we inwoners van Makeni al wakker en moedigden ons aan door “Tenki ya” (dank je wel – omdat ze weten dat we geld ophalen voor Street Child) te roepen.  Op iedere stond hoek een marshal (politie, leger, rode kruis) die richting aangaf en soms ook water uitdeelde. We riepen ook “Tenki ya” naar hen, want niet alleen helpen ze vrijwillig bij de marathon, dit zijn ook de mensen die keihard hebben gewerkt (met gevaar voor eigen leven) tijdens de Ebola crisis. Terwijl we bleven hardlopen, kwam de zon op en zagen we telkens minder hardlopers in de verte. Onze missie voor de dag was niet alleen om als laatste te finishen, maar ook om degene die als laatste voor ons liep te entertainen, en diegene te helpen als de 42 Kilometer te zwaar werd. Maar we hadden geluk: een aantal bekenden deden het rustig aan en al snel vormden we een leuke groep van 10 man.

De marathon bevatte een heel lang en recht stuk waarop je heen en terug moet, waardoor we de snelle hardlopers tegenkwamen. We zijn voor iedereen gestopt om aan te moedigen, te klappen en soms een praatje te maken. Terwijl we bleven hardlopen bleven kleine kinderen “Apato” (blanke mens– iedereen hier is enthousiast om blanke mensen te zien, zeker als je terug zwaait) naar ons roepen, reed er af en toe een ambulance langs om te checken of iedereen Ok was, stopten we regelmatig voor foto’s en bleef mede hardloper Helen iedereen haar home made cake aanbieden (Thanks!!) Rond Kilometer 30 stond het-beste-drink-station-ooit: verse kokosnoot! Wat meer heb je nodig tijdens zo’n dag, toch? Vanaf dat punt werden de landschappen nog mooier, dwars door de jungle en langs inheemse dorpjes. Maar dat deel was ook de laatse 10 Kilometer, dus tegen die tijd erg warm (35°C) en sommigen raakten oververhit of kregen blaren. Het was tijd om ons als “sweepers” te gedragen, de groep aan te moedigen, op te vrolijken en ze naar de finish te brengen. Toen we hand-in-hand het Wussum stadium inrenden wachten ons een flinke groep van bekende gezichten, die ons toejuichten en verwelkomden met splashes water. Mijn Street Child España (best team evah!) maatje Phil deed mij m’n handgemaakte houten medaille om, en het was tijd om de schaduw te zoeken, wat te eten en te relaxen. We hebben er 6u59 over gedaan, 1 minuut langer dan SLM 2015, maar het is zo'n unieke en leuke ervaring dat ik blij ben er zo lag over gedaan te hebben. 

Ik wil iedereen bedanken die me gesponsord heeft met gulle donaties: tot nu toe heb ik £763 opgehaald! Dit geld gaat direct naar het project “Girls speak out”: het geeft meiden toegang tot onderwijs (volgens Unicef onderzoek verhoogt ieder extra jaar in school voor een meisje, haar toekomstig salaris met with 25%!), het helpt hun bij beter gezinsplanning (immers zijn kindhuwelijken en tienerzwangerschppen niet OK), het helpt ze voor zichzelf op te komen (dromen na te streven) en het helpt moeders hun eigen bedrijfje op te zetten (of te vergroten) zodat ze hun kinderen naar school kunnen sturen.

Wil jij alsnog bedragen aan dit project? Ga dan naar: https://sierraleonemarathon2016.everydayhero.com/uk/anne