Contact Us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right. 

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

Nieuws en updates

Lees het laatste nieuws over onze projecten in West-Afrika, Nepal en Sri Lanka!

Enkele maanden na de modderstromen in Freetown, Sierra Leone

Helen Yeh

SL mudlides update 100 days after.jpg

"Het is niet makkelijk. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik weet niet wat ik moet zeggen."

Hannah Sesay  is een van de duizenden overlevenden van de modderstromen in Freetown, Sierra Leone. 100 dagen na de ramp weet ze nog steeds niet hoe ze het gaat betalen om haar kinderen elke dag eten te geven en naar school te sturen. Tijdens de ramp is Hannah's man omgekomen en zijn al hun bezittingen verloren gegaan. 

Ook al zijn veel internationale hulpverleners snel in actie gekomen, de gevolgen op lange termijn zijn voor moeders als Hannah nog steeds te zien. 

Op 15 november begon de regering van Sierra Leone met het sluiten van de opvangkampen waar Hannah en duizenden andere slachtoffers verbleven nadat ze alles verloren in de overstromingen en modderstromen. Geregistreerde overlevenden kregen hulppakketten bestaande uit £200 contant geld en essentiële goederen zoals rijst, bakolie, zeep, een deken, een kookpot en kopjes, lepels en borden. In ruil daarvoor werden ze gevraagd het kamp te verlaten.

Deze pakketten zijn bedoeld om slachtoffers te ondersteunen bij het heropbouwen van hun leven of bij het verlaten van Freetown. Maar helaas is dit niet genoeg.

Een week nadat de kampen zijn gesloten heeft Hannah, die hoogzwanger is en voor vijf kinderen zorgt, al haar geld uitgegeven. Ze betaalde 1,7 miljoen leones (£170) voor de jaarlijkse huur voor één kamertje in een zinken hut.

Ze gebruikt de palmolie uit haar vertrekpakket om soep te maken, die ze op straat verkoopt. Elke dag besteedt ze het kleine geld dat ze verdient aan het voeden van haar kinderen. Ze kan niets sparen.

flood appeal tent pic.jpg

Hannah is niet de enige met dit probleem.

Ook Marie heeft alles verloren in de modderstromen, onder meer haar dochter. Voor de ramp verkocht ze palmolie en rijst. Ze wil graag weer verkopen, maar ze heeft geen kapitaal om opnieuw een voorraad aan te leggen, want met de overstroming zijn al haar bezittingen en haar bedrijfje weggevaagd.

Vorige week werd haar 11-jarige zoon door school naar huis gestuurd omdat Marie niet kon betalen voor de foto die hij nodig had om zich in te schrijven voor openbare tentamens. Al zijn schoolgeld kostte meer dan 380.000 leones. Dit kan Marie niet betalen.


"Mijn grootste uitdaging is om geld te krijgen om een bedrijf te beginnen, zodat ik mijn kinderen kan ondersteunen. Elke dag hebben ze voedsel nodig om te eten - het is een hele grote uitdaging."

In een land waar mensen geen bankrekeningen hebben, en hun huizen hun bedrijf zijn, betekent het verlies van een huis dat het spaargeld en hoop voor de toekomst ook weg zijn. De kampen in Freetown gaven slachtoffers van de ramp een slaapplaats. Nu de kampen weg zijn, kunnen zij nergens meer heen.

Street Child hoopt kwetsbare kinderen en families zoals die van Marie en Hannah te ondersteunen bij het heropbouwen van hun leven. Street Child is gespecialiseerd in het ondersteunen van moeders bij het opzetten van duurzame bedrijven, zodat zij hun kinderen kunnen ondersteunen en naar school kunnen sturen. In Freetown, waar zoveel gezinnen met een onzekere toekomst geconfronteerd worden, is dit werk enorm belangrijk om deze gezinnen een betere toekomst te bieden.

Anne's persoonlijke ervaring bij de noodhulp in Sierra Leone

Helen Yeh

Twee maanden geleden werd Freetown getroffen door overweldigende modderstromen en overstromingen die honderden doden veroorzaakte. Ons lokale team kon snel in actie komen dankzij de steun die we van jullie kregen. We willen graag laten zien wat we hebben kunnen doen dankzij jouw hulp, dus hier volgt het verhaal van Anne (directeur van Street Child Nederland en is gebaseerd in Sierra Leone) die de noodhulpoperatie hielp coördineren:

IMG_3724.jpg

“Op 14 augustus stortte een deel van Mount Sugar Loaf in na zware regenval, wat leidde tot een modderstroom. Deze modderstroom, evenals overstromingen op andere plekken in de stad, eiste de levens van meer dan 500 mensen. 700 mensen zijn sindsdien vermist en duizenden mensen bleven dakloos achter. De dag na de ramp hadden we al voldoende middelen om een eerste distributie van voedsel aan de slachtoffers te doen. Het was onwerkelijk om te zien hoeveel land er was weggevaagd en het was hartverscheurend om te zien dat de slachtoffers met niets achterbleven, vaak ook zonder familie. Terwijl ik door het gebied liep waar de modder alles had weggewassen vroeg ik me af wie een paar dagen geleden nog van de nu gebroken borden at, en wie de pruik droeg die nu in de modder lag.

Tegelijkertijd was het zo inspirerend om te zien hoe ons team in Freetown niet te houden was om deze mensen te helpen: ze werkten twaalf uur per dag, zeven dagen per week. Elke morgen kwamen de teams naar ons kantoor om hun auto vol te laden en nog een distributie te doen. Eenmaal in de opvangcentra moesten zij niet alleen fysiek hard werken om alle goederen te dragen en voedselpakketten samen te stellen, maar ondertussen ondersteunden ze de slachtoffers ook mentaal en vertelden ze de mensen om de moed niet op te geven. Ze hebben gewonde mensen naar health agencies verwezen, hielpen met de bewustmaking van hygiëne, en vonden tijdelijke verzorgers voor de kinderen die zonder familie achtergebleven waren.

Elke dag, na het uitdelen van de voedselpakketten, kwamen de teamleiders van alle zes stations terug naar het kantoor, waar we praatten over wat er op die dag was gebeurd: bijvoorbeeld hoe de slachtoffers met de situatie omgingen of welke andere hulporganisaties die dag hadden geholpen. We deelden tips over hoe trauma het beste behandeld kan worden en ideeën over hoe de hygiëne bevorderd kan worden, en keken wat deze slachtoffers nog meer nodig hadden. Voor sommige mensen was het enige voedsel dat ze dagen (soms zelfs weken) kregen, de Street Child voedselpakketten. Daarom waren de gastgemeenschappen enorm dankbaar en dat lieten ze ook zien.

Hoewel ons team totaal uitgeput was na dit wekenlang gedaan te hebben, hadden ze de slachtoffers in hun hart genomen en wilden ze de slachtoffers gewoon niet in de steek laten. Vandaag zijn we nog steeds toegewijd aan hen, maar bijna drie maanden na de modderstromen is alles wel wat rustiger. Voor ons team is het nu tijd om vooruit te kijken en uit te zoeken hoe we de slachtoffers verder kunnen helpen, op langere termijn. Dit zal waarschijnlijk te maken hebben met de ontbrekende toegang tot onderwijs voor de slachtoffers en hun kinderen hebben, en het opnieuw opbouwen van het inkomen van de slachtoffers.

Hierbij wil ik het briljante team in Freetown nogmaals bedanken, en moedig ik al onze supporters aan om ons te blijven steunen!”

Als jij jouw steun wil laten zien kun je direct een donatie overmaken op onze rekening:

NL37 INGB 0006508345 t.n.v. Street Child Nederland

Internationale dag van het meisje

Helen Yeh

Trots zijn we op alle meiden die ondanks de barrières tot onderwijs, toch naar school gaan. We hopen dat ze op een dag hun dromen kunnen waarmaken - grote dromen, net zoals de meiden in deze video.

Street Child geeft hulp aan de slachtoffers van de modderstroom in Freetown

Helen Yeh

Maandag, in de vroege morgen, veroorzaakte hefige regeneval een allesvernietigende modderstroom in Freetown, de hoofdstad Sierra Leone.

Honderden mensen zijn levend begraven en duizenden mensen raakten hun huis en al hun bezittingen kwijt. 

Street Child begon direct daarna met een noodhulp oproep voor deze crisis. Mede door uw donaties konden we snel aan de slag met de noodhulp.

In het Regent Emergency center delen we sinds Dinsdagmiddag voedselpakketten uit aan de slachtoffers van deze crisis. 

Dit zou niet mogelijk zijn zonder uw support. Enorm bedankt! 

 

Doneren kan via deze link of maak een donatie over naar NL37 INGB 0006508345 t.n.v. Street Child Nederland.

Noodhulp actie voor de overstromingen in Freetown

Helen Yeh

Beste allemaal,

Velen van jullie zullen het schokkende nieuws hebben gezien, over de ramp in Freetown, waarbij meer dan 300 Sierra Leoneans om het leven kwamen na afschuwelijke aardverschuivingen en heftige regenval.

Deze gemeenschappen, die tegen de heuvels rondom Freetown wonen, behoren tot de armste inwoners van de stad. We werken in deze gemeenschappen sinds Street Child in 2009 haar werk in Freetown begon. Degenen die deze tragedie hebben overleefd, zijn hun huis en al hun bezittingen kwijt. De capaciteit van de Sierra Leoonse regering om hulp te bieden, is zeer beperkt. Op dit moment is alle hulp dringend nodig!

Om deze redenen is Street Child begonnen met een noodhulp actie, waarbij we onze supporters en het grote publiek om hulp vragen. 100% van deze donaties zullen zo snel en mogelijk worden besteed door onze lokale teams van maatschappelijk werkers, om mensen te voorzien van levensonderhoud. Op de korte termijn richten we ons op het voorzien van voedsel, onderdak en water. Daarna gaan we ons focussen het stabiliseren van de gezinssituaties, met een focus op de start van het nieuwe schooljaar in september: we helpen de  getroffen families dan met het de heropbouw van hun levensonderhoud.


In het verleden heeft jullie support al zo'n enorm verschil gemaakt. Indien mogelijk, dan vragen we jou nu wederom om hulp. Alle ontvangen donaties worden zo enorm gewaardeerd - en uiteraard zo goed mogelijk besteed. Geef alstublieft wat je kan.

Heel erg bedankt,

Tom - Founder & CEO Street Child

Street Child opent haar eerste Tijdelijk Leer Centrum in Maiduguri, Nigeria

Helen Yeh

Eind Juni was een belangrijke mijlpaal voor Street Child: we openden ons eerste Tijdelijk Leer Centrum (TLC), in Maiduguri Nigeria. Meer dan 400 kinderen staan nu al ingeschreven bij dit TLC in de hoofdstad van de Borno staat, één van de zwaarst getroffen regio's in Noord-oost Nigeria. Omdat onderwijs het doel is van de conflicten die Boko haram veroorzaakt, zijn alleen al in de Borno staat zijn 3 van de 5 scholen gesloten en zijn 19.000 leraren ontheemd. Nadat ze door de conflicten van huis zijn gevlucht, komen deze kinderen en hun families in tijdelijke gemeenschappen terecht, vaak in de zogenoemde Internally Displaced People camps (IDP). Ons nieuwe Tijdelijke Leer Centrum geeft ze de kans om weer met school door te gaan en geeft ze hoop op een betere toekomst.

Sierra Leone marathon 2017: wederom een succes!

Helen Yeh

Wauw, wat een geweldige week! Na maanden van trainen en fundraisen was het eindelijk zo ver: 170 internationale en 700 lokale deelnemers liepen mee voor Street Child! Dankzij de input van al onze geweldige hardlopers was de Sierra Leone Marathon dit jaar wederom een groot succes. Bij elkaar is er meer  dan €280.000 opgehaald voor onze projecten in Sierra Leone! 

De marathon zelf was slechts een onderdeel van het evenement. Daarvoor kregen de hardlopers de mogelijkheid om Street Child’s projecten te bezoeken. We zijn langs geweest bij verschillende scholen die Street Child heeft opgezet, in stedelijke maar ook afgelegen gebieden. De hardlopers hebben meisjes ontmoet die door de ons Girls Speak Out programma nu naar school gaan en zijn op bezoek geweest bij een aantal familiebedrijfjes die door de support van Street Child zijn opgezet. 

Al met al, wat hebben we genoten van alle positieve energie! In dit geval, zeggen foto’s veel meer dan woorden. Hier de Sierra Leone Marathon 2017 in beeld: 

Ed Sheeran op bezoek bij de projecten van Street Child in Liberia

Helen Yeh

Elk jaar organiseert Comic Relief, een bekend goed doel in Engeland de Red Nose Day. Dit is een evenement waarbij bekende artiesten geld ophalen voor kinderen in nood. Voor Red Nose Day, bezocht Ed Sheeran eerder dit jaar een aantal projecten van Street Child in Liberia.  

In Liberia ontmoette Ed Sheeran JD, een jongen van 14 die op dat moment al 6 maanden op de straat woonde. Hij sliep in een verlaten vissersboot op het strand. JD heeft zijn moeder verloren aan Ebola. Zijn vader heeft hem verlaten. JD wilt later president van Liberia worden, zodat hij scholen kan bouwen en eten kan geven aan arme kinderen. Bekijk hier het filmpje over Ed Sheeran en JD, dat is opgenomen door Comic Relief.

Het geld dat is opgehaald op Red Nose Day door Comic Relief zal worden besteed om de toekomst voor kinderen zoals JD te verbeteren. Street Child UK heeft sinds 2013 al meer dan 10.000 straatkinderen in Liberia geholpen. Dit jaar wilt Street Child nog 5000 kinderen de kans geven om naar school te gaan. Street Child bedankt Ed Sheeran en Comic Relief voor hun ondersteuning! 

Helpen op de lange termijn

Helen Yeh

Als je in dezelfde kleine community woont als de kids waarmee je werkt, dan is dat soms best confronterend. Ja, natuurlijk had ik al een reality check toen ik hier ging wonen, maar soms zijn het de kleine dingen die het zo duidelijk maken waarom ons werk nodig is: de mensen zijn arm en de kinderen krijgen niet de zorg, voeding en onderwijs waar ze recht op hebben. 

Bijvoorbeeld Ibrahim, een jongetje van 10 waarmee ik werk. Hij werd tijdens schooluren spelend op straat gezien en met de hulp van een Street Child ambassador ging hij begin 2016 terug naar school. Toen ik onlangs kennis maakte met zijn oma Memuna, vertelde ze me dat ze samen met haar zus Fanta en haar broer Mohamed voor haar 12 kleinkinderen zorgt. Van haar eigen 5 kinderen leeft nog maar één dochter, en die is ziek: dus Memuna moet voor de gehele generatie kleinkinderen zorgen. Met alleen Mohamed als kostwinner, vraag je je af hoe zo’n familie rond komt…

En dat is waar het Family Business Scheme op inspringt: het helpt families, vooral vrouwen, om een klein bedrijfje op te zetten en met het inkomen kunnen ze eten op tafel brengen en de kinderen naar school sturen. Voedsel is een dagelijkse uitgave, maar school kosten, boeken en uniform zijn een grote uitgave die één keer per jaar betaald moet worden. Hoewel sparen heel logisch is voor jou en mij, is dat anders in een land waar de meesten mensen van dag tot dag leven. Wanneer de beurs (60€) is gegeven, helpt de Street Child Business officer de familie om de zaak op te zetten, leert ze administratief werk, hoe je de voorraad bijhoud en weer opnieuw inkoopt. En wanneer de zaak loopt, dan bezoeken ze die iedere week om het spaargeld (1€ per week) op te halen en die op een spaaraccount te zetten.

Hoewel het werken met de kinderen erg leuk is, kan ik meer voor de mensen betekenen door m’n zakelijke skills in te zetten voor het Family Business Scheme: de komende tijd ga ik de bedrijfjes die tot nu toe zijn opgezet monitoren en evalueren, om erachten te komen hoe ze kunnen groeien, waar kansen liggen en hoe ze met de concurrentie kunnen omgaan. En terwijl ik voor Street Child vooral focus op de nummers, is mijn uitdaging op persoonlijk vlak om van Memuna een zakenvrouw te maken! 

EBOLA WEESKINDEREN

Helen Yeh

WIE HELPEN WIJ ?

Street Child Nederland is toegewijd om BintuDouda en honderden andere kinderen die zijn verweesd of aangedaan door het Ebola virus te helpen. Maar wij hebben uw hulp nodig, een donatie van €28,- is al genoeg om één verweesd kind te helpen en een kans te geven op een nieuw leven.

HOE HELPEN WIJ?

In het geval van een Ebola uitbraak binnen een familie worden alle bezittingen van de overledenen verbrand en vernietigd, om zo verdere verspreiding van het Ebola virus te voor komen. De kinderen die het overleven komen op straat te staan zonder bezittingen of een herinnering aan hun overleden ouders en broertjes/ zusjes. Het kost Street Child Nederland tussen de €50 en €100 om ze te kunnen kleden, onderdak te geven, en voedsel voor één maand te verzorgen. Naast dat zij de eerste leven behoeftes krijgen van Street Child, worden zij ook begeleid bij een familie reïntegratie, begeleiding, en de mogelijkheid om weer terug naar school te gaan. Voor de families die onderdak bieden aan het weeskind, word in samenwerking met Street Child een business plan opgezet evenals een maandelijkse toelagen voor het business plan, om zo geld voor de familie te genereren, en er voor te zorgen dat het kind Dit hele traject duurt tussen de 12 en 18 maanden en kost €500 per kind om te realiseren.

Wij helpen getroffene via het volgende model:

INFORMATIE OVER EBOLA 

Ebola is een zeldzame maar ernstige infectieziekte die in Afrika voorkomt en gepaard gaat met bloedingen in het lichaam. De ziekte heet officieel ebola hemorragische koorts. Deze wordt veroorzaakt door een virus (filovirus). Andere virussen die hemorragische koorts kunnen veroorzaken zijn het marburgvirus en het lassavirus.

Ebola is alleen besmettelijk via direct lichamelijk contact met een patiënt of door het slachten en opeten van een ziek dier. Eenmaal besmet is er een grote kans op overlijden. In Afrika overlijdt meer dan de helft van de patiënten. Het is onbekend of dit beïnvloed wordt door minder goede medische voorzieningen. Er is geen vaccin of goede behandeling tegen ebola beschikbaar. De behandeling bestaat hoofdzakelijk uit het bestrijden van de complicaties. 
De ziekte ebola is vernoemd naar de rivier Ebola in de Congo, waar het virus voor het eerst in 1976 werd gevonden. In dat jaar waren er uitbraken in Soedan en het toenmalige Zaïre (nu de Democratische Republiek Congo). Ebola veroorzaakte in de jaren daarna meerdere epidemieën in Afrikaanse landen. Recent, begin 2014, is er ook een uitbraak gerapporteerd in West-Afrika, in het regenwoudgebied van Guinee, aan de grens met Sierra Leone en Liberia.

Besmetting en ziekteverschijnselen
Vleermuizen zijn de meest waarschijnlijke bron voor filovirussen. De virussen zijn aangetroffen in verschillende vleermuissoorten die in Afrika leven. Zij verspreiden het virus onder meer via hun ontlasting. Verschillende dieren in het Afrikaanse tropische regenwoud kunnen met het virus worden besmet, zoals chimpansees, gorilla’s en antilopen. Als mensen deze dieren slachten en eten, kunnen zij het virus ook krijgen. 
Mensen kunnen, als zij ziek geworden zijn, andere mensen besmetten via direct contact met bloed, ontlasting, urine, sperma, braaksel en zweet. Verspreiding van het virus via de lucht (bijvoorbeeld door niezen of hoesten) is nog nooit aangetoond. De tijd tussen het oplopen van het ebolavirus en ziek worden is gemiddeld een week. Een patiënt is besmettelijk als er klachten ontstaan zoals koorts, hoofdpijn en spierpijn. Daarnaast kunnen nog een groot aantal andere klachten ontstaan. Het meest kenmerkende van de ziekte is dat het virus ontstekingen van kleine bloedvaatjes kan geven. Het gevolg daarvan is dat patiënten op verschillende plaatsen in het lichaam bloedingen kan krijgen. Op dat moment is de patiënt het meest besmettelijk.

Verspreiding en frequentie
Ebola is een zeer zeldzame ziekte maar zo nu en dan is er een lokale uitbraak in Afrika. Om besmet te worden moet je in direct contact zijn geweest met mensen of dieren die besmet zijn met het ebolavirus.

Bestrijding en preventie
Een ebola-uitbraak wordt bestreden door patiënten snel te herkennen, en af te zonderen (te isoleren) zodat er geen nieuwe besmettingen plaatsvinden. Mensen die in direct contact zijn geweest met een patiënt worden een tijdlang gevolgd/gemonitordom te kijken of zij ook ziek worden. Is dat het geval dan worden zij ook meteen opgenomen in het ziekenhuis, waarbij zij afgezonderd van andere patiënten worden verpleegd. Door een bloedonderzoek kan men in het laboratorium aantonen of mensen besmet zijn.

Mijn werk: het after-school programma

Helen Yeh

Ik ben inmiddels alweer een tijdje in Sierra Leone en aan het werk voor Street Child, dus tijd voor een update over m’n werk. Ik heb 3 taken hier: meewerken aan het After School Program, dit Program uitbreiden zodat we nieuwe vrijwilligers kunnen plaatsen en het verbeteren van de kwaliteit van de “Ambassador experience”.

Het After School Program is nodig omdat tijdens de Ebola alle scholen dicht waren en het onderwijs dus ruim een jaar op schema achterliep. Daarom geven de scholen op dit moment alleen Academische vakken, zoals wiskunde, Engels, geschiedenis, etc. Voor de creatieve vakken en sport is op dit moment geen tijd, en daarom heeft Street Child het After School Program opgezet.

4 dagen per week hosten we een sessie van 2 uur, waarvan de eerste helft sport en de tweede helft creatief leren. We treffen de kinderen op een groot open veld, waar onze lokale vrijwilliger Umaro de sportieve activiteiten opzet. Meestal beginnen we met wat beweging om de kids fit te krijgen, zoal een estafette. Daarna doen we een balspel, zoals voetbal, trefbal, softbal, etc. We mixen de teams goed, zodat de jongens en meiden gelijk verdeeld zijn, want meiden doen hier over het algemeen niet veel sport. Met deze sessies ondervinden ze dat ze net zo goed kunnen zijn als de jongen en leren ze dat ze gelijke rechten hebben. Terugkijkend naar mijn schooltijd, ben ik verrast om te zien hoe de meiden ervoor gaan: ze racen, zetten de aanval in, stelen snel de bal weg….en laten die niet gaan! :)  

Daarna gaan we terug naar de Street Child compound, waar we de kids voorzien van water en een snack. Ze hebben dan een kwartiertje om zich te vermaken met de springtouwen, frisbees, tennisballen, etc. Dan gaan we verder met het tweede deel, waar het doel is om algemene kennis, zelfvertrouwen en de sociale skills van de kinderen de verbeteren. Dit kun je op verschillende manieren doen, maar we focussen altijd op iets, bijvoorbeeld grammatica, strategisch denken, presenteren, etc. We mixen de activiteiten, zoals we iets actiefs of creatiefs (zoals Ninja warrior, tekenen of zingen) en iets met focus (zoals een quiz, pictionary of een debat) hebben.

Tijdens de activiteiten en sport gaan de kinderen onderling best hard met elkaar om, dus we hebben pas een praatje gedaan over respect. Ze waren stil luisterden aandachtig naar wat hun sport coach te zeggen had (in hun taal, Krio). Nu nemen we dat een stapje verder en leren ze om voor hun beurt hun hand op te steken, en door ze te laten helpen met opruimen als we klaar zijn. In Europa dit is redelijk standaard en wordt meestal dor de ouders bijgebracht, maar hier is dat helemaal anders. Maar het is geweldig om te zien hoe ze zich nu aanpassen en elkaar met meer respect behandelen.

En, jawel, ook ik leer een heleboel! Het leiden van een groep kinderen is compleet nieuw, en iemand iets leren helemaal. Ik heb nu veel meer respect voor al die leraren die mijn onderwezen hebben. Sinds 2 weken heb ik gelukkig een nieuwe collega die ervaring in het onderwijs heeft. Na een hoop mislukte pogingen om de kids naar me te laten luisteren de afgelopen 6 weken, begin ik nu te begrijpen hoe ik “dit spelletje” moet spelen en hoe de logica van iedere les werkt. Eindelijk! :) 

Het leven in Sierra Leone

Helen Yeh

Het leven in Sierra Leone…het is anders dan het leven in Europa. En het is ook anders dan het leven in andere Afrikaanse landen. Er is iets speciaals aan dit land, iets waardoor ik hier voor de 3e keer ben. De mensen lachen en de mensen groeten elkaar, en het maakt niet wie ze tegen komen. Ze vragen zelfs hoe het met je gaat…en dan niet uit beleefdheid of omdat het zo hoort, maar omdat ze het willen weten. Ze zijn nieuwsgierig en oprecht geïnteresseerd en zijn altijd vereerd als ze je ergens mee kunnen helpen.

Als ik over straat loop is er zóveel te zien: moeder die de was doen, andere moeders die buiten aan het koken zijn op een vuurtje, kinderen die water aan het halen zijn bij de waterput, andere kinderen die aan het spelen zijn, brommer-boys die op zoek zijn naar klanten die ergens heen moeten, kleine winkeltjes die ingrediënten verkopen zoals tomatenpuree,  melkpoeder en mayonaise. En dan zijn er nog de straatverkopers, met brood, gekookte eieren, ananas, gekoelde drankjes, en “kill drivers” (lokaal zandkoekje), pindapasta, bananen, etc. Terwijl ik zo over straat loop, is één ding me heel duidelijk: een Sierra Leoonse vrouw is een Supervrouw. Echt. Ze doet het allemaal: kinderen opvoeden, een bedrijfje runnen, koken, boodschappen doen en de zware lading op haar hoofd naar huis dragen, de was doen bij een waterput…en dit alles terwijl ze vaak ook nog een baby op haar rug draagt. Deze vrouwen, ik ben er zo van onder de indruk van!

Het land heeft een optimistische, open-minded en hardwerkende cultuur, waar de community centraal staat. Eerder deze week, toen ik boodschappen deed in de lokale markt, kon een oudere vrouw me niet vertellen (taalgebrek) hoe duur de Maggi blokjes waren. Het was de vrouw van het standje naast haar, die kwam helpen. Ook zij verkocht Maggi blokjes, maar ze hielp haar buurvrouw met plezier, want dat is zoals het hier gaat: je helpt elkaar gewoon. Een dag later liep ik ´s avonds in het donker naar huis. Een tienermeisje zag me, en liep met me mee (typisch Sierra Leoons – zó nieuwsgierig naar wie je bent :) ) in dezelfde richting en zei me dat het beter was om niet in het donder alleen te lopen. Ze vertelde dat er slechte mensen zijn (oh ja joh?) die me wellicht konden bestelenen dat ik voortaan beter een motortaxi kon nemen als ik in het donker naar huis moest. Het is verrassend (en goed) om te zien hoe zelfs een jonge meid een oogje in het zeil houd voor anderen (en in dit geval zelfs een volwassene), want thuis in “de westerse wereld” zou het alleen de volwassene zijn die zich verantwoordelijk voelt tegenover jongeren.

Nog iets dat me opvalt is hoe de cultuur omgaat met de geloofsovertuigingen. Ja, om samen te leven…niet om het oneens te zijn of om naar verschillen te kijken, maar gewoon om te leven en Oké met elkaar te zijn. Ik ontmoette onlangs een Islamitisch jongetje, en toen ik hem vroeg wat hij later wil worden antwoordde hij “Pastoor”. Voor hem een kerk is gewoon een leuke plek om naartoe te gaan, dus van geloof veranderen is een simpele stap, want hij kan best Christen zijn terwijl zijn familie Islamitisch is, en dat is Oké. Ook zie je veel quotes op muren en auto’s die dingen zeggen zoals “God bless islam”, want waar je ook gaat, je bent constant omgeven door mensen van het andere geloof, dus waarom niet bidden voor iedereen in plaats alleen voor (en met) jouw community. Zeker nu ik hier ben tijdens de Ramadan zie ik hoe deze 2 lifestyles perfect samen leven, want terwijl behoorlijk wat mensen vasten, krijgen ze support van de rest. En dat inspireert, en ik wou dat dit overal zo kon zijn.

 

Sierra Leone marathon 2016

Helen Yeh

Anne is een vrijwilliger (Ambassadeur) voor Street Child en is van eind mei tot begin september, in Makeni Sierra Leone. Ze werkt aan het After School program en voor Street Child Commercial. Iedere week schrijft ze hier over haar ervaring.

25 Mei begon mijn trip naar Sierra Leone, met een transfer van 5 uur in Casablanca waar ik een aantal andere SLM deelnemers trof. In Afrika is het altijd lastig om iets te plannen, zo ook nu, want ons vervoer naar Makeni zou 2.5 uur later dan gepland arriveren…dus om 4 uur ´s morgens gingen we maar naar het Airport hotel voor een kopje thee en een praatje met de hardlopers die ik nog niet kende. Tegen Donderdag einde morgen waren we eindelijk in Makeni en klaar voor een paar drukke dagen met project visits in Bumbuna en Tambakha. Vooral Tambakha was indrukwekkend, want het is 3.5 uur rijden via zandweggetjes en een oversteek met een veerpont (meer een vlot waarop 2 auto’s kunnen). Na een praatje met de Chief van het dorpje, was het tijd om met de kids te spelen: voetbal! Roz en ik waren door het meidenteam gevraagd mee te doen (tegen de jongens). Hoewel wij 2 niet veel hebben bijgedragen, waren een paar meiden heel goed en wonnen we: yeah, girl power! Al met al een onvergetelijke trip, want we hadden ook nog autopech, een heftige regenbui terwijl we op “het vlot” waren en we kwamen thuis met een geit (cadeautje van de tribe die we bezochten). 

Omdat we zoveel tijd in de auto hadden gezeten, wilden we zaterdag wat anders en besloten Wussum hill te beklimmen. Vanaf te top zagen we heel Makeni, wat ver weg leek maar de geluiden van de stad (spelende kinderen, toeterende brommers, etc) hoorden we nog steeds heel goed. Terug afdalen was een uitdaging, maar nadat we dwars door behoorlijk wat struiken gingen, stonden we weer veilig beneden.

 

En toen was het Zondag, race day! Om 3.30 wakker worden deed even zeer, maar na een snel ontbijtje was ik wakker en werden we naar het start & finish punt gebracht: het Wussum stadium. Hier trof ik mijn hardloopmaatjes Josh & Bart, met wie ik die dag 1 missie had: als laatste finishen (ook wel “sweeping” genoemd)! Terwijl iedereen druk was met stretchen en een goede plek vooraan te vinden, wachtten we rustig achteraan voor het startsein. Toen die afging spreidde de groep hardlopers zicht snel uit. Hoewel het nog steeds donker was, waren we inwoners van Makeni al wakker en moedigden ons aan door “Tenki ya” (dank je wel – omdat ze weten dat we geld ophalen voor Street Child) te roepen.  Op iedere stond hoek een marshal (politie, leger, rode kruis) die richting aangaf en soms ook water uitdeelde. We riepen ook “Tenki ya” naar hen, want niet alleen helpen ze vrijwillig bij de marathon, dit zijn ook de mensen die keihard hebben gewerkt (met gevaar voor eigen leven) tijdens de Ebola crisis. Terwijl we bleven hardlopen, kwam de zon op en zagen we telkens minder hardlopers in de verte. Onze missie voor de dag was niet alleen om als laatste te finishen, maar ook om degene die als laatste voor ons liep te entertainen, en diegene te helpen als de 42 Kilometer te zwaar werd. Maar we hadden geluk: een aantal bekenden deden het rustig aan en al snel vormden we een leuke groep van 10 man.

De marathon bevatte een heel lang en recht stuk waarop je heen en terug moet, waardoor we de snelle hardlopers tegenkwamen. We zijn voor iedereen gestopt om aan te moedigen, te klappen en soms een praatje te maken. Terwijl we bleven hardlopen bleven kleine kinderen “Apato” (blanke mens– iedereen hier is enthousiast om blanke mensen te zien, zeker als je terug zwaait) naar ons roepen, reed er af en toe een ambulance langs om te checken of iedereen Ok was, stopten we regelmatig voor foto’s en bleef mede hardloper Helen iedereen haar home made cake aanbieden (Thanks!!) Rond Kilometer 30 stond het-beste-drink-station-ooit: verse kokosnoot! Wat meer heb je nodig tijdens zo’n dag, toch? Vanaf dat punt werden de landschappen nog mooier, dwars door de jungle en langs inheemse dorpjes. Maar dat deel was ook de laatse 10 Kilometer, dus tegen die tijd erg warm (35°C) en sommigen raakten oververhit of kregen blaren. Het was tijd om ons als “sweepers” te gedragen, de groep aan te moedigen, op te vrolijken en ze naar de finish te brengen. Toen we hand-in-hand het Wussum stadium inrenden wachten ons een flinke groep van bekende gezichten, die ons toejuichten en verwelkomden met splashes water. Mijn Street Child España (best team evah!) maatje Phil deed mij m’n handgemaakte houten medaille om, en het was tijd om de schaduw te zoeken, wat te eten en te relaxen. We hebben er 6u59 over gedaan, 1 minuut langer dan SLM 2015, maar het is zo'n unieke en leuke ervaring dat ik blij ben er zo lag over gedaan te hebben. 

Ik wil iedereen bedanken die me gesponsord heeft met gulle donaties: tot nu toe heb ik £763 opgehaald! Dit geld gaat direct naar het project “Girls speak out”: het geeft meiden toegang tot onderwijs (volgens Unicef onderzoek verhoogt ieder extra jaar in school voor een meisje, haar toekomstig salaris met with 25%!), het helpt hun bij beter gezinsplanning (immers zijn kindhuwelijken en tienerzwangerschppen niet OK), het helpt ze voor zichzelf op te komen (dromen na te streven) en het helpt moeders hun eigen bedrijfje op te zetten (of te vergroten) zodat ze hun kinderen naar school kunnen sturen.

Wil jij alsnog bedragen aan dit project? Ga dan naar: https://sierraleonemarathon2016.everydayhero.com/uk/anne

Street Child Nepal: een jaar later

Helen Yeh

 
Nepal een jaar
 

Een jaar na de aardbeving in Nepal, waarbij 1 miljoen kinderen zonder onderwijs kwamen te zitten en waarbij meer dan 50.000 klaslokalen werden verwoest, is Street Child trots om de voortgang van de werkzaamheden in de zwaarst getroffen gemeenschappen van het land te kunnen onthullen.

Tijdens de aardbeving in Nepal werden scholen beschadigd, raakten duizenden gehandicapt en werd de bestaanszekerheid van velen vernietigd. Street Child heeft hard gewerkt om de meest kwetsbare kinderen te identificeren en beschermen.

In de afgelegen gemeenschap van Okhaldunga, heeft Street Child 40 tijdelijke scholen opgebouwd en 20 leerkrachten opgeleid met betrekking tot het voorbereiden en reageren op toekomstige aardbevingen. Street Child is vastbesloten om deze steun voort te zetten door meer permanente en aardbevingsbestendige scholen te bouwen zodat kinderen een veilige plek zullen hebben waar zij hun onderwijs kunnen voortzetten.

Voor die kinderen met een handicap of eenamputatie, is Street Child bezig om protheses en verbeterde toegang tot revalidatie en begeleiding te verkrijgen. Street Child werkt er tevens aan om ervoor te zorgen dat scholen beter toegankelijk zijn voor kinderen met een handicap.

De aardbeving verwoestte de bestaanszekerheid van velen waardoor families gedwongen werden om seizoensgebonden of tijdelijk werk, zoals metselwerk, aan te nemen. De kinderen in deze families zijn vaak niet in staat om het hele jaar door naar school te gaan waardoor ze vaak definitief hun onderwijs opgeven. In reactie hierop is Street Child bezig met het bouwen van scholen bij de verschillende steenfabrieken zodat op maat gemaakt onderwijs aan de kinderen van seizoenarbeiders geboden kan worden. We zullen met een educatieve expert samenwerken om een uniek en kort leerplan te creëren waardoor het gemakkelijker zal zijn om onderwijs te verstrekken aan migrerende kinderen. De scholen zullen regelmatig medische controles uitvoeren ter bestrijding van het risico op letsel en een slechte gezondheid waar kinderen in fabrieken mee te maken hebben. We bevinden ons ook in de vergevorderde planningsfase voor het bouwen van meer dan 150 permanente scholen in de vier gebieden die door de aardbeving het zwaarst getroffen zijn.

Street Child CEO, Tom Dannatt: "Na onze effectieve reactie op de Ebola-crisis, werd Street Child gevraagd om samen te werken met plaatselijke partners in Nepal om te helpen bij het herstellen van het onderwijs in de zwaarst getroffen gemeenschappen. Een jaar later ben ik trots op de voortgang die we hebben gerealiseerd waarbij we voor duizenden kinderen onderwijs hebben gerealiseerd. Er is nog veel meer te doen om duurzame educatieve kansen voor kinderen in Nepal te creëren, zowel in landelijke als stedelijke gebieden maar ik weet zeker dat Street Child dit mogelijk zal maken.''

Vrijwilligers en stagiairs gezocht!

Helen Yeh

SLUIT JE AAN BIJ ONS TEAM!

Vrijwilligers en stagiaires vormen een groot deel van wat we doen en we waarderen de hulp die we krijgen enorm! Street Child Nederland zoekt vrijwilligers die kunnen helpen met het organiseren van evenementen, contacten leggen en naamsbekendheid creëren in Nederland. Je zal de mogelijkheid hebben om te helpen met het bedenken en uitvoeren van evenementen.

Ook zijn we op zoek naar stagiairs. Als stagiair voor Street Child Nederland werk je vanuit ons hoofdkantoor in Londen of vanuit ons kantoor in Barcelona. Neem contact met ons op via info@street-child.nl als je geïnteresseerd bent om lid te worden van het Street Child Nederland team.

Op het moment is er een vacature beschikbaar voor het kantoor in Barcelona. We zijn op zoek naar een Nederlands sprekende fundraising stagiair vanaf begin/mid juni 2017. Klik hier voor de vacature!

 

Rose en Daniella

Helen Yeh

Rose en Daniella, Monrovia, Liberia

 
 

Nadat Daniella en haar drie broers en zussen hun beide ouders verloren aan Ebola, werden ze door hun gemeenschap in de steek gelaten. Gezondheidswerkers van een hulporganisatie hielpen bij het bergen van de lichamen. Ook werden alle spullen uit het huis die mogelijk besmet waren weggehaald, zoals beddengoed, kleding en matrassen. Maar niemand hielp de kinderen die honger hadden en kou leden omdat ze op een houten vloer moesten slapen. Niemand zocht ze op, of bracht ze eten. De eens zo vriendelijke buren waren nu doodsbang dat zij ook besmet zouden raken en sloegen op de vlucht zodra ze de kinderen op straat zagen lopen.

Uiteindelijk zag hun buurvrouw Rose gelukkig in dat de kinderen niet ziek waren. Zelfs de baby die borstvoeding had gekregen was niet ziek. Rose besloot daarom om alle vier de kinderen in huis te nemen. Helaas verloor kort daarop haar echtgenoot zijn baan. Nu moeten ze met zijn zessen rondkomen van het geld dat Rose verdient van de verkoop van brood en water vanuit het huis tegenover het ouderlijk huis van de kinderen. Dit betekent dat de kinderen elke dag worden herinnerd aan het verdriet en de ellende die ze eerder het jaar hebben moeten doorstaan.

"Het is heel zwaar voor ze. Zelfs de oudste moet veel huilen," vertelt Rose. "Ik vind het zielig voor ze. Ik doe m'n best om ze gelukkig te maken, maar soms hebben we niet genoeg eten. Ik kan ze geen geld geven voor lunch en honger kan ervoor zorgen dat kinderen het slechte pad op gaan. Maar ze zitten nu allemaal op school en dat is heel belangrijk. Het is belangrijk voor hun toekomst, want ze hebben verder niemand. Wat als er iets met mij gebeurt? Ze moeten voor zichzelf kunnen zorgen".
 

 
 

De 16-jarige Daniella is nu een gelukkig meisje, ondanks haar verdriet en bezorgdheid om de toekomst van haar familie. Hoewel ze niet weet of ze het schoolgeld voor het nieuwe semester kan betalen, is ze wel blij dat haar examens vandaag heel goed zijn gegaan.

De familie heeft heel veel hulp gehad van de steun van van Street Child. Rose en haar man, die zelf geen kinderen hebben, wilden deelnemen aan de Street Child workshop over opvoeden. Hier leerden ze veel handige technieken, deze leren deelnemers onder andere om hun kinderen te helpen om te gaan met traumatische ervaringen, maar ook hoe ze hen kunnen helpen met hun verdriet en pijn. Rose heeft ook een beurs gekregen binnen het project "Family Business Scheme", voor bedrijven in de stad. Met de beurs kon Rose voorraad kopen voor haar bedrijf en deelnemen aan een workshop waar ze heeft geleerd hoe ze een businessplan kan schrijven en hoe ze haar winst kan bijhouden.

"Street Child heeft mij heel erg geholpen," zegt Rose. "Vandaag kan je de kinderen met een lach op hun gezicht ziet, door hen. Als er geen eten is, dan kan ik Street Child om hulp vragen. We hoeven niet meer in paniek te raken."

Jaarverslag 2015

Helen Yeh

CPC RUN DEN HAAG – 05/2015
Door de Ebola Crisis in West-Afrika kon Street Child helaas geen marathon organiseren in Mei in Sierra Leone. Daarom rende het Street Child NL team mee met de CPC run om zo geld op te halen voor het Legacy of Ebola appeal.

 

Onze Nederlandse website ging online – 10/2015
Onze website kan gevonden onder: www.street-child.nl

Ons team is aan het groeien – 11/2015
Heel erg bedankt voor het versterken van ons team!

  • Patrick Koert is per 1 November begonnen als stagiair en werkt met ons tot Februari 2016
  • Evi Vogel is ook per 1 November begonnen als stagiair en werkt met ons tot Mei 2016
  • Petya Mancheva helpt ons als vrijwilliger met het organiseren van evenementen en met de Sierra Leone Marathon 2016

Google grants for charities 12/2015
Dankzij Google Grants heeft Street Child advertentie tegoed ontvangen voor AdWords. Hierdoor kunnen wij voor bijna 10.000 euro AdWords-advertenties plaatsen.

Pub Quiz – 12/2015
Onze Pub Quiz in O’Casey was een groot succes! Bijna 60 mensen hebben deelgenomen! Dankzij jullie hebben we bijna 500 euro opgehaald voor de projecten in Sierra Leone. Heel erg bedankt voor jullie deelname!

Onze vrijwilligers en sponsoren heel erg bedankt!
Zonder jullie zouden we niet kunnen doen wat we doen:
Runners World Den Haag, Patrick, Evi, Petya

Ook bedankt voor meer dan 500 likes op onze Facebook Pagina!